ismailari.com

Araştırma, bilim, akademi gibi konuları içeren bir okuma listesi ve bağlantı deposu:

1. Principles of Effective Research (Etkin/Verimli Araştırmanın İlkeleri), Michael Nielsen, Temmuz 2004
2. Ten Lessons I Wish I Had Been Taught (Keşke Öğretselerdi Dediğim On Ders), Gian-Carlo Rota, Ocak 1997
3. Advice for the Young Scientist (Genç Bilimciye Öğütler), John Baez, Mart 2007
4. A Stroke of Genius: Striving for Greatness in All You Do (Bir Deha Davranışı: Yaptığınız Her Şeyde Yücelik için Çabalamak), Richard W. Hamming
5. Principles of Research (Araştırmanın İlkeleri), A. Einstein, 1918
6. Dr. Z’s Opinions (Dr. Z’nin Düşünceleri), Dorol Zeilberger, 1967′den beri
7. Advice for Graduate Students* (Lisasüstü Öğrencilerine Öğütler), Daniel Lemire, Şubat 2007
   
8. Advice on Doing Research* (Araştırma Yapma Üstüne Öğütler), Duke Üniversitesi, Lisansüstü Çalışmalarına Giriş, Güz 2007
9. Suggestions and Howto’s* (Öneriler ve ‘Nasıl’lar), IRKM Lab, UC Santa Cruz
10. A Roadmap to Success (Başarıya Giden Yol), The Etude, Ekim 1913
11. How to Ensure Rapid Success in a Career in Science** (Bilimsel Kariyerde Hızlı Başarı Nasıl Sağlanır), J. Harthong, 1998

* İlgili birçok bağlantı içerir
** Tersname türünde yazılmış

Bir blog; güncel konuları takip etmek için, arkadaşların düşüncelerini paylaşmak için, küçük kod parçaları için, “tutorial” tarzı anlatımlar için, bir projenin gelişme raporlarının takibi için ve daha birçok şey için iyi bir araç olabilir. Fakat temel metinler için hiç ama hiç doğru bir araç değil. Örneğin nümerik metodlar bir blogdan öğrenilmez, yani şu anki blog teknolojisi ile bu pek mümkün değil. Ya da ücretsiz olarak pek mümkün değil. Bu, halis muhlis basım kokusu olan kitaptan öğrenilir. Video dersleri de buna eşlik edebilir Bence bunun mantıklı yolu bu. Özenle yazılmış, işin pîrlerinin onca kitabı varken, günden güne onlardan uzaklaşmayı tercih etmek, zihni zorlamayıp çok basit birkaç giriş seviyesinde yazıya “paylaşım için sağol” demek, günden güne körleşmekten başka hiç bir işe yaramaz sanırım. Okyanus orda öylece yatarken, küçük göletlerde takılmak gibi bir şey. Bana kalırsa böyle bir bloğu takip etmekten de, böyle bir blog tutmaya soyunmaktan da kaçınmak lazım. Yani, elde sadece çekiçle dolaşmamak lazım. Malum, tüm problemler çivi değil.

Okumaya devam et →

Yakın zamanda Bill Gasarch’ın tetiklemesiyle Daniel Lemire de kendi manifestosunu yayınlamıştı. Düşünceler üstüne denk gelinen bu yazılar bana da vesile olsun.

Genç araştırmacının açık yayın manifestosu :

1. Araştırmalarını koyacağın bir internet sitesine sahip ol.
2. Bir yayın yaptığında (makale, poster sunumu, vb.), öncelikli işin onu kendi internet sitene veya diğer araştırmacıların ulaşabileceği bir internet sitesine koymak olsun. (Ör: arXiv)
3. Eğer bir konuşma verirsen, sunumu sayfana koy. Eğer konuşma kayda alındıysa, kaydı video olarak da koy ve sitenden bağlantı ver.
4. Bu yayınla ilgili gelişmeleri ve (teknik, teorik, yazım, noktalama, vb.) hataları da bu sitede yayınla.
5. Bu güncellemeleri diğer araştırmacıların rahat ulaşabileceği şekilde sun. (Ör: RSS, Atom)

Ve isteğe bağlı, genişletilmiş sürüm:

6. Yayınlarında kullandığın kaynak kodu, küçük bir kullanım kılavuzu ile yayınla.
7. Blog sahibiysen; bloğunda, araştırmanın özetçe kısmının daha günlük dille yazılmış bir sürümünü yayınla.

O kadar çok özlemişim ki radyo dinlemeyi, hele güzel güzel kaliteli programlar dinlemeyi. Şimdi kendimce güzel bir erişim sağladım buna, sizinle de paylaşayım.

Öncelikle durum şuydu: Özelinde Radyo 3, genelinde TRT radyolarını dinlemek istiyordum ama ne hikmetse TRT’nin internet sitesindeki canlı radyo çalma özelliğini Ubuntu’da tıkkadanak çalıştıramadım. Windows ve Mac için yeni özellikler falan demişler ama temel işlevden yoksun kalınca, yeni özellikler fantazi durumunda tabii. Zaten internet tarayıcısından radyo dinlemek de hiç sarmamıştı. Hissiyat ile alakalı biraz… Sonra TRT’nin mms kaynaklarını buldum, onları da çalana kadar biraz bakındım. Sonra farkettim ki vlc bunu da çalıyor! Hatta ve hatta kayıt yapabildiğini söyleyenler var.

Okumaya devam et →

Öyle çok değil; sekiz, bilemedin on tane
Kendine ait problemin olsun aklında.
Malum; her insanın bir sınırı var,
Onca bilgiyi kim tutabilmiş elinde?

İçten ol, merakla düşün çözümlerini,
Zorlamayla yürümesin işler saklında
Ve bu uğurda uygula öğrendiğin her yeni tekniği,
Belki sana geri döner; adım şeklinde…

İşte ben Feynman, efsaneyim fizik dalında,
Açıkladım sana yöntemimi şiir dilinde,
Bundan sonrası sana kalmış artık,
İster dağıl git, ister toplan kendi yolunda!

Türkiye’de, bilimle uğraşan çoğu kişi (lisansüstü öğrencileri ve hocalar) ellerini bir an önce pratikten (onların tabiriyle kod yazmaktan) kurtarmaya çalışıyor. Hatta kod yazmayı küçümseyen insanlar var. Konum gereği proje peşinde koşmaktan, eğitim seviyesini yükseltmeye ve literatürden kopmamaya çalışmaktan bahsetmiyorum. İnsanın enerjisi sınırlıdır, her şeye yetmez, bu çok doğal. Kod ile deneyi gerçeklemeye çalışanlara apaçık ikinci sınıf muamele yapılmasından bahsediyorum. Kod yazmak derken anlaşılması gereken bilimsel kod yazmaktır. Yani yazılım, günümüzdeki bir bilimcinin deney düzeneğidir. Bilimsellik; etiğiyle ve metodlarıyla nasıl bir kültürse onun deney düzeneği de o kültürün bir parçasıdır. Böyle görmeyen insanların armümanları genel de şöyle:

Okumaya devam et →

İnsan, biriktirerek ilerliyor. Yavaş yavaş biriktiriyor, bu birikimler adım oluyor ona.

Ne zaman yeni bir defter alsam doldurmak hep çok zor oluyor ama önceki defterime devam etmeyi tercih etsem, ellerime bir büyü geliyor sanki, takır takır yazmaya başlıyorum. Defter şöyle olsun, böyle olsun hayallerinden kurtulup gerçekçi bir bakışa geçiyorum ve elden geleni ortaya koyuyorum. Şu 21. yüzyıla ait sıkılıp yüzeysel geçiverme hastalığından kurtulup eski defterlere devam etmeyi öğrenmek lazım.

Buradaki defter herhangi başka bir şey de olabilir, hatta her şey olabilir.